Jatki

Budki jateczne pojawiły się w Grabowcu na przełomie lat 20. i 30. XX wieku. Funkcjonowały do 1939 roku. Ustawione były w rynku, wzdłuż ulicy, naprzeciw kościoła. Było ich 11. Stały rzędem, frontem zwrócone do ulicy, w odstępach około 1-2 metrów. Budki (podobnie jak ich kopie w Muzeum) wykonane były z drewna sosnowego. Konstrukcja ścian słupowa. Ściany szalowane deskami w układzie pionowym i poziomym. Dach dwuspadowy, krokwiowy, pokryty gontem. Podłoga wykonana z desek sosnowych. W ścianach frontowych lada otwierana na zewnątrz. Ściany malowane z zewnątrz farbą olejną na kolor zielony, wewnątrz na kolor jasnozielony. Budki ogrzewane były piecykami żelaznymi zw. kozami.
Właścicielami budek byli masarze, którzy wyrabiali wędliny w warsztatach domowych, a następie sprzedawali je w jatkach. Obok wędlin handlowano również mięsem. Niektórzy właściciele posiadali pozwolenie na konsumpcję na miejscu. Serwowano wówczas, przy małym stoliku we wnętrzu, parówki i kiełbasę na gorąco. Taki model prezentuje jedna z budek na ekspozycji. Znajduje się tu stolik przeznaczony do konsumpcji oraz dwa taborety.
Handel w budkach prowadzony był od wczesnych godzin rannych do godzin popołudniowych. Przed zapadnięciem zmroku budki zamykano.