Lapidarium cmentarne

autor: Łucja Kondratowicz-Miliszkiewicz

Na terasach, poniżej plebańskich ogrodów owocowych i warzywnych, rozpościera się rzymskokatolicki cmentarz grzebalny. Prowadzi doń drewniana barokowa brama. **Dębowa**, dwuskrzydłowa, z dwiema bocznymi furtkami – z napisem na zwieńczeniu RI 1804 R. Jest to kopia bramy cmentarnej z miasteczka Firlej, wykonana na podstawie fotografii z 1954 r. przez Adama Lipę z Siedlisk. W przyszłości wkomponowana będzie w kamienno-drewniane ogrodzenie cmentarza. W kwaterze „niepoświęconej” w 2002 r. postawiono pierwszy obiekt o charakterze kommemoratywnym - oryginalny drewniany krzyż nagrobny z 1933 r. z cmentarza w Kijanach. Stał na mogile zmarłych śmiercią samobójczą Janiny Bednarek (ur. 1914) z Wólki Nowej i Jana Siegiedy (ur. 1915) z Zezulina, którzy z powodu różnic majątkowych nie mogli się połączyć za życia. Dzieje tej owianej legendą tragicznej miłości opisywała m. in. w Ballada o Janku Siegiedzie śpiewana na jarmarkach. Krzyż wykonany prawdopodobnie przez wędrownego stolarza i rzeźbiarza Wacława Szczepańskiego (1889-1945). Obecnie stawiane są kolejne nagrobki z inskrypcjami dotyczącymi zmarłych w okresie pomiędzy powstaniem styczniowym a II wojną światową - żelazne krzyże, kamienne pomniki i płyty nagrobne m. in. z cmentarza w Mełgiwi oraz z lubelskiej nekropoli przy ul. Lipowej.

Studnia z Kijan

Autor: Agnieszka Kirsz

Przeniesiona do Muzeum studnia kołowrotowa przy kościele w Kijanach zbudowana została przez parafian około 1916-1917 roku. Posadowiona była na terenie należącym do parafii, ale poza murem kościelnym, w odległości ok.15 m. Ze studni korzystali mieszkańcy całej wsi, przybywający do kościoła, a także osoby odwiedzające pobliski cmentarz. Woda w studni uważana była za źródlaną i bardzo dobrą.
Studnia wykonana z kręgów betonowych, z drewnianym wałem, z żelaznym kołem zamachowym „…MALDEN/ ENGLAND/ 798”, zdemontowanym prawdopodobnie ze starej sieczkarni, wspartym na drewnianej konstrukcji z krawędziaków. Do kołowrotu doczepione były dwa wiadra, pierwotnie prawdopodobnie drewniane, klepkowe. Wiadra zawieszone były na łańcuchach w ten sposób, że gdy jedno spuszczane było do dołu, drugie napełnione wodą wyciągano do góry. Pierwotnie studnia posiadała drewniany daszek osłaniający wał. Studnia posiada obudowę drewnianą, wykonaną w konstrukcji ryglowej, z daszkiem dwuspadowym, krytym blachą. Obudowę w obecnym kształcie wykonano po II wojnie światowej, prawdopodobnie w 3 ćw. XX w.