Kopia budynku dawnego ratusza z Głuska

Autor: Ewa Sadowska

Budynek murowany o charakterze reprezentacyjnym, w stylu barokowym z elementami manierystycznymi, przykryty dachem łamanym. Częściowo podpiwniczony.
Na rzucie prostokąta z centralnie usytuowaną sienią przejezdną, sklepioną kolebkowo. Wejście do niej poprzez dwuskrzydłowe odrzwia z bramką. Fasada pięcioosiowa. Ściany boniowane, artykułowane pilastrami. Szczyt od strony zachodniej ozdobiony wolutami. Na piętrze zrekonstruowany balkon. Pomieszczenia na parterze sklepione kolebkowo z lunetami. Sklepienie sali Rady Miejskiej wsparte na filarze. Pomieszczenia na piętrze wydzielone ściankami.

Budynek ratusza, zwany dawniej i obecnie „murowańcem”, powstał na przełomie XVII i XVIII wieku, na pewno po lokacji miasta w 1688 roku, dzięki jego fundatorowi Tomaszowi Głuskiemu. Swoją funkcję miejską pełnił do około 1916 roku, kiedy to został zaadaptowany na karczmę zajezdną prowadzoną przez Izraela Walfa Drejblata.
W czasie działań wojennych ratusz uległ znacznym zniszczeniom. 6 listopada 1918 roku budynek kupił, w obecności lubelskiego notariusza Michała Krakowskiego, od Drejblata i Lejzora Lanajla, właściciel Abramowic hrabia Henryk Sachs, wraz z placem o powierzchni 448 m². 26 września 1933 roku H. Sachs darował nieruchomość Rzymsko-Katolickiej Diecezji Lubelskiej na „Dom Katolicki”.

W 1934 roku budynek został gruntownie wyremontowany i częściowo zrekonstruowany. Wnętrze odnowiono kosztem Marii Ślaskiej (dziedziczki dóbr Dominów) i proboszcza w Abramowicach ks. Henryka Wiśniewskiego. W budynku, w okresie międzywojennym, mieściła się miejscowa szkoła elementarna. W czasie II wojny światowej piętro zajmował wikary parafii Abramowice, a na parterze znajdowały się składy drewna i mieszkanie żydowskie Chaima Akermana. Po wojnie, w 1967 roku, na parterze było przedszkole, a resztę zajmowała Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” w Głusku, która użytkowała budynek do 1987 roku. W 1969 roku pomieszczenia na piętrze zajmował Urząd Gminy. W latach 1987-2003 obiekt był opuszczony i popadał w ruinę będąc własnością Diecezji Lubelskiej. W 2005 roku ogłoszono przetarg, w wyniku którego od 2006 roku dawny ratusz został własnością prywatną z przeznaczeniem na zajazd.

W budynku dawnego ratusza, na parterze znajdują się: ekspozycja posterunku policji państwowej, ekspozycja sali Rady Miejskiej oraz gabinet burmistrza i sekretarza miasta z lat trzydziestych XX wieku.

Piwnice przystosowane do celów muzealnych.