Domy z Wojsławic

Obiekt tworzą dwa domy drewniane połączone ze sobą komórką i wspólnym podcieniem, co może sprawiać wrażenie, że mamy do czynienia z jednym budynkiem. Są to repliki domów powstałych prawdopodobnie około 1925 roku. Były one częścią pierzei rynkowej w Wojsławicach, łącząc się z kolejnymi budynkami podcieniowymi. Przed II wojną światową właścicielami budynków byli Żydzi. Pierwszy budynek (na ekspozycji z zachodniej strony), który później przejęła rodzina Chodakowskich, zamieszkiwali Abram, Aron i Icek Tuchman oraz Fejga Stachler. Czym zajmowała się ta rodzina nie udało się ustalić. W drugim budynku zamieszkiwali Fajwel i Icek Szyld z rodziną. Fajwel, nazywany przez Polaków Fawka, był szewcem. Mieszkańcy Wojsławic wspominają go jako dobrego fachowca. Po wywiezieniu przez Niemców ludności żydowskiej do obozu, mieszkanie po Fawce przejął Stanisław Jałochowski, ówczesny sekretarz gminy.
Podwaliny obu domów wsparte są na podmurówce z pełnej cegły. Ściany budynków wykonane zostały z bali drewnianych. Posiadają konstrukcję zrębową oraz mieszaną sumikowo-łątkową. Z zewnątrz są nietynkowane, oszalowane, wewnątrz również nietynkowane, bielone. Dach na budynkach konstrukcji krokwiowo-płatwiowej, nad pierwszym mieszkaniem dwa dachy dwuspadowe ustawione prostopadle do siebie, nad drugim budynkiem dach wyższy, dwuspadowy. Do mieszkań prowadzą drzwi z podcienia. Mieszkania ogrzewane są piecami kaflowymi. Pierwsze mieszkanie składa się z dwóch pokoi i kuchni na zapleczu. Drugie mieszkanie posiada dwudzielną sień, z której prowadzą wejścia do pokoju znajdującego się od frontu i kuchni, przez którą przechodzi się do pokoju usytuowanego na zapleczu budynku. Stąd przybudówka prowadzi do drugiego wyjścia na zewnątrz. Przybudówka pełniła funkcję kuczki w czasie żydowskiego święta Szałasów.
Bardzo ciekawym elementem jest znajdująca się na zapleczu mieszkania Fawki przybudówka, która pełniła funkcję kuczki w czasie żydowskiego święta Szałasów. Na pamiątkę wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej Żydzi budują obok domu na podwórzu szałasy zwane w Polsce „kuczkami. Często zastępowały je stałe przybudówki z otwieranym dachem. Podczas trwania święta spożywano tu, przy otwartym dachu, tradycyjne posiłki, spotykano się i modlono. Żydowskie święto Szałasów zwane też Kuczki, jest świętem radosnym, upamiętniającym mieszkanie w szałasach i namiotach podczas wyjścia z Egiptu i wędrówki do Kanaanu czyli Ziemi Obiecanej.
W budynku, który zajmował przed wojną Fawka, urządzona będzie ekspozycja warsztatu szewskiego oraz kuchni odwzorowującej wyposażenie tego pomieszczenia w czasach Fawki. W budynku obok pomieszczona zostanie ekspozycja zakładu cholewkarskiego.